Worst Case Scenario zal bij menig muziekliefhebber in de top tien van beste albums van de jaren negentig staan. Indierock en lo-fi, gecombineerd met een Captain Beefheart-absurdisme, maar vooral en bovenal prachtige liedjes.

In de afgelopen zeventien jaar is het absurdisme wel weggevlakt, maar de prachtige liedjes zijn gebleven. Blies het debuut de luisteraar nog direct van zijn stoel, op het zesde album moet de ploeg onderleiding van Tom Barman het hebben van de subtiliteit. En subtiliteit heeft tijd nodig.

Bij eerste luisterbeurt wekt Keep You Close vooral het beeld van een degelijke eenheid, maar bij herhaalde rotatie komen de details naar voren. Dan valt op dat dEUS nog nooit zoals één groep heeft geklonken, waarin de band een optelsom der delen is in plaats van een toevoeging aan het talent van Barman.

Voor het derde album van dEUS in deze formatie lijkt Barman een stap naar achteren te hebben gedaan, waardoor hij nu meer in de gelederen van de band staat dan ervoor. De productie in handen van David Bottrill, die ook al verantwoordelijk was voor The Ideal Crash, versterkt dat beeld nog eens.

Bombast

Oor voor detail, waarin alle instrumenten opgezette momenten de voorgrond krijgen zonder elkaar voor de voeten te lopen. Openend met drie luide knallen in de titelsong schuwt dEUS door de hele plaat de bombast niet. Grootse arrangementen zonder het liedje te overdekken of uit het oog te verliezen, maar juist gericht deze op te tillen.

Net als de rij aan gastmuzikanten die de revue passeren. Verrijkingen van het geluid, met als meest noemenswaardige de bijdrage van Greg Dulli in Dark Sets In en Twice (We Survive). Beide hoogtepunten in een verder al heerlijke groeiplaat.
 

Luister dit album op Spotify