In de week dat Freddie Mercury 65 zou zijn geworden, brengt Universal de nieuwe remasters van de laatste Queen-albums uit, aangevuld met het laatste deel uit de compilatiereeks Deep Cuts. Het toont de band in al zijn vitaliteit, zelfs aan het einde van het leven van diens frontman.

Na een tijd van experimenteren met technologie en muzikale trends, met name op de albums The Game, Flash Gordon en Hot Space, vindt Queen zich in 1984 opnieuw uit met het geweldige The Works. Het wordt niet beschouwd als een meesterwerk, zoals A Night At The Opera, maar diens positie in de Westerse (pop)cultuur is onuitwisbaar.

In deze periode begint Queen ook zelf terug te kijken op zijn eigen nalatenschap. Zo vinden elementen uit de eerste succesperiode, medio jaren zeventig, hun weg naar nummers als Tear It Up, Ride The Wild Wind, Was It All Worth It en in de repriseversie van It’s A Beautiful Day (het pianomotiefje uit Seven Days Of Rhye).

De hardrock keert genadeloos hard terug en – anno Innuendo – ook het theatrale aspect dat in de jaren zeventig zo kenmerkend was voor Queen. Toch zijn de nummers van The Works, A Kind Of Magic, The Miracle, Innuendo en Made In Heaven geen pastiches van eerdere succesformules. Al het materiaal is volledig authentiek.

Emoties

Freddie Mercury had als één van de weinigen de zeldzame kwaliteit om zelfs op de glanzende jaren tachtig-producties (hier van Reinhold Mack en David Richards) emoties te laten doorklinken in zijn stemgeluid. Vaak krachtig en zelfverzekerd, maar ook vol verlangen (I Was Born To Love You) of juist kwetsbaar (One Year Of Love).

De bonus-EP’s bij de geremasterde albums bevatten interessante extra’s, maar schieten meer dan eens te kort wat (ontbrekende B-kantjes, bijvoorbeeld). Mercury mag weliswaar al op 45-jarige leeftijd zijn overleden, hij is evenwel onsterfelijk. Net als de muziek van Queen. Deze mooie collectie remasters onderstreept dat nog maar eens.
 

Luister dit album op Spotify