Het is misschien niet de meest bekende band die uit de postpunkrevival voortgekomen is, maar wel een van de allereerste. Voordat bands als Franz Ferdinand en Interpol bekendheid genoten was er al het New Yorkse The Rapture. In The Grace Of Your Love is langspeler nummer drie.

The Rapture's versie van postpunk leunde altijd al meer richting de dance dan richting de pure popmuziek en het feit dat de heren dusver altijd kozen voor een producer met een achtergrond in de elektronische muziek is daar getuige van. Eerder zaten onder andere Peter Murphy van LCD Soundsystem en Danger Mouse achter de knoppen.

In The Grace Of Your Love wordt geproduceerd door Phillipe Zdar, de helft van het Franse danceduo Cassius. En hij doet zijn werk prima. Het album klinkt fris en bovenal dansbaar. Echter, de energie die debuutalbum Echoes en briljante single House Of The Jealous Lovers zo goed maakte, is grotendeels verdwenen.

Ook de hoekige Gang Of Four-gitaar lijkt ingeruild voor meer synthesizers en meer samenzang. Op zich geen verkeerde keuze. De vocabulaire wordt weer een beetje uitgebreid en de heren kunnen iets meer de diepte in, maar de spanning en de urgentie is daarmee helaas wel wat afgenomen.

Ellenlang

De song die het meeste opvalt tussen al de andere liedjes is Roller Coaster. Nou lijkt Luke Jenners stem sowieso als twee druppels water op die van Tom Verlaine, maar op Roller Coaster klinkt de hele band als New Yorkse helden Television. Maar dan zonder de ellenlange gitaarsolo's. Hoogtepuntje.

De meeste bands uit de postpunkrevival zijn inmiddels al gesneuveld of de weg kwijt, zo niet The Rapture. Deze gaat vrolijk door, alleen dan op een iets lager pitje. Een prima werkstuk, alleen net iets minder dan het voorgaande.