Binnen een jaar tijd een soloplaat en een album met je band uitbrengen, is ambitieus te noemen. Zeker voor Nederlandse begrippen. Lola Kite-zanger Keez Groenteman krijgt het echter voor elkaar, al is zijn solowerk duidelijk bedoeld voor een kleinere kring liefhebbers.

Begin 2011 verscheen Lights, het debuutalbum van de leuke electropopband Lola Kite. Waar dat schijfje erg leunde op synthpop uit de jaren tachtig, is de muziek die Groenteman onder de naam High The Moon uitbrengt van een totaal ander kaliber. Weliswaar elektronisch van aard, toch verschillen de twee als zon en maan van elkaar.

De liedjes op Into Outside zijn zonder uitzondering dromerig, loom en etherisch. Ze ademen een buitenwereldse romantiek, als het avondrood dat de lucht en de voorbij trekkende wolken kleurt aan het einde van een mooie zomerdag. Het hemellichaam uit de bandnaam is dan zichtbaar aanwezig is, zij het onopvallend opgesteld.

En dat is precies hoe de muziek van High The Moon klinkt. Nummers als Old In Paradiso, Like A Cloud, A Pilot en Just Make trekken schijnbaar achteloos aan je voorbij, hoewel ze desondanks invloed hebben op je gemoedstoestand. Into Outside is zo’n album dat bij iedere beluistering weer iets nieuws onthult, mits je daarvoor openstaat.

Kern

Anders dan het album van Lola Kite, heeft Into Outside een duidelijke aanloop, een middenstuk en een apotheose. Niet dat er een achterliggend verhaal schuil gaat achter de liedjes, laat staan dat het een conceptalbum is. Na een rustige start kom je, via het gelaagde, naar 10cc’s I’m Not In Love gestileerde Silver Silence, bij de kern.

Daar bevinden zich de beste liedjes van het album; de voorzichtig opbeurende nummers I Start To Believe You en Fiction, gevolgd door het vertederende Make Me Light. Keez Groenteman lijkt niet te willen dat High The Moon door de massa ontdekt wordt. Hij richt zich tot de enkeling die de moeite neemt om écht te luisteren.