Puur afgaande op de exotische klanken zou je denken dat The Upsessions een Jamaicaanse band is, die aldaar opnames heeft gemaakt in de legendarische Studio 1. Het betreft echter een Nederlands collectief, dat inmiddels zijn derde album uitbrengt.

Nu heeft reggaemuziek in Nederland bijna uitsluitend de functie van het opvullen van lege plekken op zomerfestivals en die van achtergrondmuzak in de gemiddelde coffeeshop. Desondanks heeft Nederland een kleine, maar zeer hechte gemeenschap van reggae- en skaliefhebbers. Plus enkele succesvolle bands in het genre.

Soms weet een Nederlandse reggaeband zelfs de hitlijsten te halen, zoals Beef, of recentelijk reggaezanger Lenny Keylard. The Upsessions gaat echter heel ver terug, naar de wortels van het Caribische genre. Met rocksteady en vintage-ska als basis, maakt de band het type reggae dat al voor Bob Marley’s Catch A Fire werd vervaardigd.

Vooral met Toots and The Maytals als groot voorbeeld en een reeks meer obscure reggae-acts als inspiratie, vormt Below The Belt een fraaie bloemlezing van wat vroege reggaemuziek inhield. Bekwaam uitgevoerd, met oog/oor voor detail geproduceerd en gearrangeerd en over de hele linie gevarieerd genoeg.

Spectrum

De muziek van The Upsessions is precies wat je van reggae verwacht, of het nu het rocksteadydeuntje Ease Up, Adina is, proto-skanummer Oh Cinnamon of de recenter klinkende The Specials-/Steel Pulse-achtige afsluiter Gunfight Of The Westbank Of The Mississippi. Bijna het gehele spectrum komt voorbij, met de focus op de jaren zestig/zeventig.

Clichés worden – ongetwijfeld bewust – niet vermeden, waardoor een eigen smoel ontbreekt. De band heeft dan ook overduidelijk geen moeite gedaan om dat te bewerkstelligen. Het is geen verrijking van de eerder genoemde genres, hooguit een leuke aanvulling. Maar er zit niks tussen dat Chris Blackwell niet al eens eerder gehoord heeft.