Dat Hard-Fi prima in staat is leuke popliedjes te fabriceren, wisten we al sinds de introductie van het bandje in 2005, toen de single Hard To Beat in rotatie stond bij diverse radiostations. Ook het derde album Killer Sounds staat weer vol potentiële radiohits.

Na eigenlijk al een beetje vergeten te zijn, komt Hard-Fi vier jaar na de release van Once Upon A Time In The West (ook bekend onder de titel No Cover Art) pas met een opvolger. De stilte lijkt de band – en met name zanger en liedjesschrijver Richard Asher – goed te hebben gedaan. Killer Sounds bevat elf frisse popdeuntjes.

De plaat gaat goed van start met Good For Nothing, gebaseerd op de jaren zeventig-funkculthit Cramp Your Style van All The People. Hard-Fi probeert met Fire In The House de dansvloeren te veroveren, middels scheurende gitaren over zoemende synthesizers en dancebeats. Het discoachtige nummer Love Song is even dansbaar.

Op andere plekken zijn de liedjes aangekleed met elementen uit ska (Give It Up) en Arabische muziek (Feels Good), maar het is meestal niet meer dan een gimmick om de liedjes op te leuken. Dat is ook wel nodig, want de voornaamste verschillen tussen de nummers zit ‘m in de gebruikte samples.

Herleiden

Muzikaal leunt Hard-Fi nog altijd zwaar op The Clash (vooral evident in Stop, het beste nummer op de plaat), maar ook op Electronic (samenwerkingsverband tussen Johnny Marr en Bernard Sumner). Alle invloeden zijn duidelijk te herleiden, hoewel Hard-Fi er desondanks in slaagt om iets van een eigen geluid neer te zetten.

Dat is met name te danken aan de kwaliteiten van Archer, die ook de rol van producer op zich heeft genomen, samen met Stuart Price, Alan Moulder en Greg Kurstin. De titel Killer Sounds maakt zijn belofte waar, maar zo leuk als Hard To Beat wordt het nergens. Want ook daar dekte de vlag de lading al.