Dat het in het noorden van Afrika niet alleen op politiek, maar ook op muzikaal gebied broeit, blijkt wel uit het nieuwe album van Touareg-ensemble Tinariwen. Op Tassili flikken de heren woestijnbewoners het na verscheidene elektrisch versterkte platen grotendeels akoestisch.

Wijlen Ali Farka Touré interesseerde decennia geleden al een aanzienlijk westers publiek voor gitaarmuziek uit de Sahara- en Sahel-regio met zijn Mali-blues, die het innige verband tussen het Afrikaanse en Amerikaanse woestijngevoel blootlegde.

Bij het in en rond Algerije rondzwervende Tinariwen komt de associatie met deltalegendes zo mogelijk nog eerder op, omdat het groepsgeluid in vergelijking met de nog relatief zonnige en milde klanken van Touré een stuk ruwer en verweerder klinkt.

Geen wonder dus dat rockgrootheden van Robert Plant tot The Edge zich reeds liefhebber hebben verklaard en dat hedendaagse hippe figuren als Nels Cline (onder andere Wilco) en het TV On The Radio-duo Tunde Adebimpe en Kyp Malone gastbijdragen leveren aan deze schijf.

Taalbarrière

Het doet verder niets af aan het etnische karakter van de plaat, met zijn golvende, stuwende ritmes, enigszins Moors aandoende melodieën en grotendeels onbegrijpelijke, want in Berbertaal vertolkte (samen)zang. Enkel in Tenere Taqqim Tossam wordt er dankzij de TV On The Radio-jongens enig licht op het thema geworpen met de frase “Tenere, you are the treasure of my soul”.

Uiteindelijk is die taalbarrière echter geen onoverkomelijke hindernis, want muziek en intonatie spreken op zichzelf al boekdelen en laten geen twijfel bestaan over de geweldige capaciteiten van dit gezelschap. Warm aanbevolen.