De Zweedse winter kan behoorlijk fris zijn, maar Maria Lindén en Fredrik Balck vinden soelaas in de ijzige warmte van hun gelaagde schoenenstaarmuziek. Met Hearts levert het duo uit Stockholm een sfeervol debuut af, dat bijna doet verlangen naar killere tijden.

Het album ademt van opener Winter Beats tot slotstuk No Way Outro een consistente sfeer, die vooral gecreëerd wordt door het contrast tussen de wonderlijk koude, kristallen klank in Balcks instrumentale begeleiding en de warmte van Lindéns vocalen, die als uit de verte komen.

Het laag over laag gestapelde geluid heeft daarbij onmiskenbaar veel te danken aan My Bloody Valentine, een associatie die al helemaal opkomt wanneer de groep tegen het einde van Wired ook nog vreemde manipulaties in toonhoogte toepast.

Dat wil echter niet zeggen dat dit schijfje zich laat aanhoren als een tweede Loveless: daarvoor ligt de nadruk teveel op individuele nummers in plaats van op een alles overspannende epische geluidsboog.

Puls

Toch is er wel degelijk sprake van een bepaalde puls, die doorheen de hele plaat hoorbaar is (het meest fysiek in het toepasselijk getitelde Hearts) en die net als bij de Iers/Engelse voorgangers op een eigenaardige manier schatplichtig lijkt aan rave en aanverwante dansmuziek.

Het resulteert uiteindelijk in een hartverwarmend en meeslepend album, dat zowel liefhebbers van hypnotische rock als avontuurlijke vrienden van ingetogen liedschrijverij zou moeten kunnen bekoren.