Buiten was het koud, de wind in Le Peche sneed door merg en been. Maar binnen warmden Marien Dorleijn en David Pino zich aan elkaar en elkanders nummers. Op uitnodiging van In A Cabin With hadden de heren zich opgesloten in een hut ver in Canada.

Elf dagen, om samen een plaat op te nemen. Aangevuld met de Canadezen Julian Brown (bassist bij Feist) en drummer Blake Howard zetten de stemmen van Moss en El Pino zo tien nummers op band. Liedjes die in schril contrast staan tot de koude buiten, maar wel degelijk het desolate van de afzondering ademen.

Maar hoe afgezonderd dan ook, de achtergrond uit Nederland is niet thuis gebleven. Hoewel er af en toe zeker versmelting van geluid plaatsvindt, zoals in de opener Here I Go Again, zijn de typische Moss- en El Pino-momenten rijkelijke aanwezig.

Zo had My Little Truth ook zo op The Long Lost Art Of Becoming Invisible kunnen staan. Opbouw en klankkleur verraden de hand van David Pino, zoals op andere momenten Dorleijn de plaat met alt-country en rock kleurt.

Plankliggers

Het is echter niet de B-garnituur die hier wordt geserveerd. Arrangementen zijn wel uitgewerkt, aangevuld en verdiept met elektronica en samples als accenten. Als dit al plankliggers waren, dan mag er wel meer van de planken van beide heren afvallen.

Daarmee heeft elf dagen samenwerking zeker tot een mooie plaat geleid, waarin Pino en Dorleijn zich in dienststellen van elkanders talent. Een samenwerking die zeker een vervolg verdient, met de hoop dat daar meer aan de optelsom wordt gewerkt.