Luke Temple – Don’t Act Like You Don’t Care

Op de platen van Here We Go Magic valt al moeilijk een peil te trekken. Van lo-fi-indiefolk tot indietronics en noise passeren daarop de revue. Toch is dit nog niet genoeg voor de veelzijdigheid van de frontman Luke Temple, die solo nog een andere kant laat horen.

Verwacht hier dan ook niet de drukte en het experiment van het hoofdproject van Temple. Op Don’t Act Like You Don’t Care diept de (over)productieve liedjessmid zijn meer ingetogen folkkant uit. En een groter verschil met Here We Go Magic kan er niet zijn.

Daar waar Temple met zijn band duidelijk een eigen geluid en niche afbakent, lijkt hij onder zijn eigen naam de schoenen van anderen te proberen. En dan voor elk nummer een ander paar. Weliswaar allemaal passend, maar weinig verrassend.

Zo zou How Could I Lie zo op een Damien Jurado plaat passen, terwijl Weekend Warrior de gedachten naar Damien Rice doet gaan. Ook Leonard Cohen, Bonnie ‘Prince’ Billy en Bright Eyes komen voorbij, terwijl Luke Temple zich aan texmex, country, blues en folk waagt.

Schaduw


Hij beheerst het allemaal en is duidelijk instaat om prachtige liederen te schrijven. Maar die voortdurende schaduw op de achtergrond en vooral het voortdurend wisselen van gedaante haalt de scherpte uit het werk.

En scherp kan Temple wel zijn, zo bewijst hij in Ballad For Dick George en So Long, So Long. Bij verre de uitschieters van de plaat. Helaas niet genoeg om deze plaat onmisbaar te maken.

Lees meer over:
Tip de redactie