Zoals de titel al aangeeft, is het nieuwe album van “The Reverend” Peyton gewijd aan één van de grootste deltablueslegendes: de in 1934 gestorven Charley Patton, vooral bekend als leermeester van het geweldige grauwbeest Howlin’ Wolf. Het blijkt een authentiek en meeslepend eerbetoon.

Hoewel de plaat onder naam van de band is uitgebracht, is zanger/gitarist Josh Peyton eigenlijk bijna voortdurend alleen aan het werk, een enkele keer (zoals op Elder Greene Blues) gesteund door zijn zingende echtgenote. Voortvarend glijdt hij door dertien Patton-composities, waarin opvallend genoeg zijn grootste ‘hit’ Pony Blues ontbreekt.

Het hindert de luisteraar niet, want de opbouw van het album is voorbeeldig, van de geïnspireerde opener Jesus Is A Dying-Bed Maker tot het passende afscheidslied Some Of These Days I’ll Be Gone. Bovendien zorgt de eigenzinnige keuze voor onverwachte momenten van herkenning.

Zo blijkt You’re Gonna Need Someone (When You Come To Die) in vrolijk verhaspelde vorm terecht te zijn gekomen in Captain Beefhearts Tarotplane (dat qua titel weer refereert naar Robert Johnsons Terraplane Blues).

Interpretaties

Met zijn krachtige, ritmisch felle interpretaties inclusief volle, zware stem en scherp gitaargeluid blijft Peyton bewust zo dicht mogelijk bij de originelen. De hoes rept zelfs van mono-opnamen met slechts één microfoon.

Het roept misschien de vraag op waarom Peyton zich aan dit project heeft gewaagd, vooral daar op bijvoorbeeld YouTube genoeg oorspronkelijke opnamen van Patton te vinden zijn. Superieure geluidskwaliteit (Pattons platen zitten vol krassen en ruis) en hoorbare passie vormen echter ruim afdoende legitimatie.