Shirley Lee – Winter Autumn Summer Spring

De Britse band Spearmint was nooit meer dan een kanttekening in het omvangrijke hoofdstuk dat britpop beslaat in het boek van de popmuziek. Spearmint ligt dan ook al vijf jaar stil. Frontman Shirley Lee is in de tussentijd behoorlijk productief geweest.

Shirley Lee – en niet, zoals iTunes incorrect aangeeft, Shirley & Lee, een rock-‘n’-rollduo uit de jaren vijftig – levert met Winter Autumn Summer Spring zijn tweede album af. Een heus dubbelalbum zelfs, met maarliefst dertig volledig nieuwe liedjes. Behoorlijk ambitieus dus, al bedraagt de totale speelduur slechts 78 minuten.

De beide delen van Winter Autumn Summer Spring hadden dus op één schijfje gepropt kunnen worden. Dertig liedjes en een speeltijd van 78 minuten betekent dat de gemiddelde speelduur van de liedjes maar net iets meer dan 2 minuten is.

Daar zit ‘m de grootste zwakte van dit album. De plaat bestaat namelijk uit heel veel ideeën, maar slechts een handvol wordt daadwerkelijk uitgewerkt tot popnummers die ook op zichzelf zouden kunnen staan. Het is een verhaal, verteld in losse flarden.

Schetsmatig

Flarden die uit het leven gegrepen zijn, dat dan weer wel. Momenten die voorbij gaan zoals seizoenen voorbij gaan. Dingen die opbloeien, dingen die vergaan en dingen die weer een nieuw leven gaan leiden. Het wordt allemaal mooi doch schetsmatig onder woorden gebracht door Lee.

De fraaie combinatie van akoestische pop, jazz en geluidscollages worden gecombineerd met vocalen die doen denken aan Stuart Murdoch (Belle and Sebastian), Jarvis Cocker (Pulp) en Kevin Rowland (Dexys Midnight Runners). Het album vormt duidelijk een geheel, maar het was beter geweest wanneer de aandacht zou zijn verdeeld over minder nummers.

Lees meer over:

NUwerk

Tip de redactie