Owl City – All Things Bright And Beautiful

Het artwork van het derde album van Owl City is weer net zo idyllisch als dat van zijn twee voorgangers. Ook op muzikaal vlak is All Things Bright And Beautiful een continuering van wat we al van de eenmansband kennen. Een nieuw dozijn vuurvliegjes.

Fireflies is nog altijd de grootste hit van Adam Young onder zijn pseudoniem Owl City, op de hielen gezeten door Vanilla Twilight (kent u deze nog?). Het lijkt echter of Young zijn doorbraaksingle als blauwdruk heeft gebruikt voor het gros van de liedjes op dit wederom erg brave album. Dat brave is niet zo heel opmerkelijk, wetende dat Young in de Here is.

Dat feitje weet de relirocker overigens goed te verhullen, met enkel een bedankje aan Christus in de linernotes. Toch is die deugdzaamheid ook een teken van deze tijd, waarin braaf klinkende – en soms weinig avontuurlijke – bandjes onder de collectieve noemer indiepop door het leven gaan.

All Things Bright And Beautiful is grotendeels een herhaling van zetten, met dezelfde sounds als op Ocean Eyes en wederom teksten waaruit een interesse voor de natuur en astronomie blijkt. De toevoeging van dance- en hiphopbeats, snerpende synths, nagebootste orkestgeluiden en funky baslijnen geven de liedjes extra pit.

Afwisseling

Ook de gastbijdragen van tourvocalist Breanne Düren, Relient K-voorman Matthew Thiessen, Canadese zangeres Lights en Amerikaanse rapper Shawn Chrystopher zorgen voor een gewenste afwisseling, hoewel Young op dit album duidelijk gegroeid is als zanger. In de hoge registers doet zijn stem zelfs denken aan Valencia.

Het gebruik van vrouwelijke vocalen doet enerzijds denken aan Talking Heads, anderzijds aan Cock Robin. Stilistisch gezien zit Owl City overigens dichterbij die laatste dan het door Young zo geliefde Talking Heads. Maar dit is geen indie, gewoon goede pop.

Lees meer over:

NUwerk

Tip de redactie