Limp Bizkit – Gold Cobra

Wie had dat ooit gedacht: Limp Bizkit is terug. En dat niet alleen, nieuwe plaat Gold Cobra is het eerste album met alle originele leden sinds 2000. Maar heeft Limp Bizkit anno 2011 nog wel bestaansrecht?

Even lijkt het erop dat Limp Bizkit gekozen heeft voor een moderne popsound. Op de eerste song na het intro wordt een haast gesampled klinkende gitaarriff van Wes Borland gecombineerd met een drummachine die zo op een Amerikaanse top-10-single zou kunnen staan. Als het refrein dan begint, na een bewuste kleine pauze, blijkt gelukkig niets minder waar. Limp Bizkit klinkt nog steeds als Limp Bizkit.

En niemand doet Limp Bizkit beter dan Limp Bizkit zelf. Inderdaad, Fred Durst was en is nog steeds geen echt begenadigd rapper en tekstueel is hij sinds succesalbum Significant Other ook niet gegroeid; maar wat maakt het eigenlijk uit? Op Gold Cobra doet de band precies wat je verwacht en precies wat je wilt van een Limp Bizkit-album.

Bovendien zijn de meeste songs gewoon goed. Muzikaal gebeurt er niets vernieuwends, maar alles is wel met verve gespeeld. De terugkeer van drummer John Otto doet de band duidelijk goed.

Successen

De beste songs op Gold Cobra lijken wel net iets te veel op oudere successen. Met name de coupletten van Shark Attack klinken verdacht veel als die van Nookie en vervang het vuurwapen uit de titel van single Shotgun met een kettingzaag en je hebt Break Stuff.

Iedereen die in de jaren negentig op zijn kamertje zijn tienerangst weg schreeuwde met de band en oude tijden wil laten herleven, kan dit album klakkeloos kopen. Nieuwe fans zullen ze er niet snel mee maken, maar oude houden ze meer dan te vriend en daarmee is het bestaansrecht gegarandeerd.

Lees meer over:
Tip de redactie