Shabazz Palaces – Black Up

Het constante gevoel achteruit te moeten dansen. Als rimpels in het water die traag teruglopen naar de plek waar het steentje het water raakte. Black Up, het debuut van Shabazz Palaces, is een grote vervreemdende trip. De plek waar hiphop, noise, jazz en avant-garde elkaar raken.

Met een naam die eerder past bij een bazaar of een tovenaarstheater en terughoudende ten opzichte van interviews heeft Ishmael Butler (aka Palaceer Lazaro) al een behoorlijk mysterie gecreëerd rond het verder anonieme Shabazz Palaces. Een mysterie dat doorklinkt op het debuut Black Up.

Een verzameling van spookkoortjes, bastonen waar de woofer voor uitgevonden is, elektronische hiss, Oosterse buikdanseressen en warme jazz vormen een ongehoord spannend geluid. De bollende bassen van dubstep worden gecombineerd met sci-fi samples, geheel opgeknipte piano- en blazerpartijen daar fragmentarisch doorheen geplaatst.

Beats en melodie lijken te ontstaan in willekeur, maar bij vallen bij toeval wel perfect. Voortdurend uitdagend en verrassend. In 35 minuten is het collectief opzoek naar de rek.

Verkeerde Been

Al in de opener Free Press And Curl worden we na een goede tweeënhalve minuten bass beats en loops van ruis totaal uit balans geslagen, wanneer het haast lijkt alsof het gehele nummer vertraagd in reverse wordt gezet. Sfeer en toon slaan geheel om. De onoplettende luisteraar waant zich in het volgende nummer.

En dat lijkt de kern van deze plaat. Butler of, zoals hij zich hier laat noemen, Palaceer Lazaro rapt “I run on feelings, fuck your facts, deception is the truest act”, het doel is ons op het verkeerde been te zetten. En daar staan we, met kippenvel. Meegaand op de melodieën, waar die ons ook mogen brengen. In ieder geval op een nieuw pad in de hiphop.

Lees meer over:
Tip de redactie