Dat Volendam het Nashville van Nederland is, wisten we allang. Maar dat er ook meer dan alleen de palingsound uit het vissersdorp komt, wisten we nog niet. Push! is het debuutalbum van de Volendamse rockband Blue Velvet en heeft helemaal niks met de palingsound te maken. Of toch wel?

De zes heren zullen het vaak horen, maar het moet toch gezegd worden: zanger Jan de Witte is de zoon van 3JS-gitarist Jaap de Witte. Voor de kijkers thuis, die met de grijze haren. En meteen als je het weet, hoor je het terug in de sound van Blue Velvet.

Push! staat vol moderne, Engelstalige pop/rock met Amerikaanse inslag, strak geproduceerd door Arno Krabman, onder andere bekend van zijn werk met Marsman en Lange Frans & Baas B.

Ver van het typische Volendamse, zou je zeggen, maar als je dan naar de zanglijnen en de samenzang van met name de ballads luistert, hoor je het toch echt: in het Nederlands zou dit zo op het repertoire van Jan Smit, Nick & Simon of met name de 3JS kunnen staan. De palingsound lijkt dus toch onontkoombaar.

Coverband

Daarmee is niet gezegd dat de liedjes niet okay zijn; dat zijn ze wel. Alleen zijn ze niet echt heel bijzonder, zowel muzikaal als tekstueel, en ze ontstijgen eigenlijk nergens het niveau coverband-die-ook-wat-eigen-liedjes-speelt. Het Engels ook is niet top, maar men beheerst de taal wel beter dan de gemiddelde Nederlandse artiest.

Push! is een prima debuut van de jonge Volendammers, maar niet goed genoeg om echt boven de massa uit te steken. Dit hebben wel allemaal al eens gehoord, en beter.