Electropopduo Yacht is schijnbaar op zoek naar het paradijs. Op zijn vijfde album Shangri-La staan tien songs over deze zoektocht, die tekstueel variëren van science-fiction tot quasi-mysticisme. Dit alles op prettig in het gehoor liggende dancepunk.

Om te stellen dat Shangri-La een conceptalbum is gaat wat ver, maar het voorgenoemde thema wordt wel doorgetrokken op ieder nummer. Het album opent met song Utopia, het nog te realiseren ideaalbeeld, en sluit met song Shangri-La, het paradijs op aarde.

Dit alles klinkt op papier zweveriger dan het eigenlijk is. Multi-instrumentalist en beeldend kunstenaar Jona Bechtolt en zangeres Claire L. Evans verpakken het zware thema in heerlijk indiedisco, die doet denken aan LCD Soundsystem, Kraftwerk en Talking Heads.

Het resultaat is een album dat zowel dansbaar als intellectueel interessant is. Bovendien weet het tweetal op een bijzonder organische manier akoestische instrumenten, synthersizers en drummachines met elkaar te combineren.

Bezwerend

Het album klinkt licht en open. Bijtijds bezwerend, op andere momenten opzwepend. Dat het duo liedjes kan schrijven wordt ruimschoots bewezen. Een paar songs komen niet helemaal uit de verf, maar de rest is van topkwaliteit.

Ondanks het ontoegankelijke thema weet Yacht met Shangri-La een toegankelijk album neer te zetten. De zoektocht wordt echter niet helemaal tot een bevredigend einde gebracht wanneer het tweetal tot de eindconclusie komt dat het paradijs in ons zelf te vinden is. New age-geneuzel daargelaten een topalbum.