Favez – En Garde!

Al twintig jaar wordt Favez tegengehouden door een enkel gegeven; de indiepunkheren komen uit Lausanne in Zwitserland en niet uit een godvergeten plaatsje ergens in de Verenigde Staten.

Hoe aansprekend deze stad ook wordt aangeboden in de gemiddelde reisgids, een goede uitvalsbasis voor een indierockband is het niet. Hoe aanstekelijk en sterk albums als A Sad Ride On The Line (1999) of Gentlemen Start Your Engines (2000) ook zijn, blijf je met die cv in de kleinere zalen in Europa steken.

En helaas zal ook En Garde!, het zevende album sinds een kleine naamswijziging in 1997, daar weinig aan veranderen. Vanaf Tearing Down The Highway is het weliswaar meteen duidelijk dat de geest nog lang niet in de fles is, maar de plaat ontbeert een hit.

Twaalf stuks vakmanschap volgen na de eerste roffel. Punkmeezingers, een speelse knipoog naar country, leunend tegen indiepop. Stuk voor stuk nummers die vragen om mee te deinzen, het hoofd te knikken en direct bekend klinken.

Vakmanschap

Maar vakmanschap is niet genoeg. Hoe sterk de twee decennia aan ervaring en de daar onderliggende passie ook doorklinken in elke toon, heeft En Garde! niet de extra kik die de band van een goede middenmoot naar de top brengt.

En Garde! is over het geheel genomen een fijne en aanstekelijke plaat van een uiterst sympathieke band, die tien jaar geleden met het beste werk had moeten doorbreken. Vond je die platen echter ook al goed, dan zit je bij het zevende werk op de juiste plek.

Lees meer over:
Tip de redactie