Pete and The Pirates – One Thousand Pictures

Met een bandnaam als Pete and The Pirates schep je een bepaalde verwachting. En hoewel humor een rol speelt in de songs op One Thousand Pictures, is Pete and The Pirates absoluut geen grap.

One Thousand Pictures is het tweede album van het uit Reading afkomstige indievijftal en is een duidelijke voortzetting van het eerdere werk. De band is echter hoorbaar gegroeid sinds de release van debuutalbum Little Death in 2008.

De songs zijn beter, compacter en puntiger. Wat wel gebleven is, is de veelvoud aan stijlen. Alles is te vangen onder het kopje indie, maar sommige songs klinken verrassend als Interpol, maar dan met een Engelse inslag, terwijl andere songs juist alles behalve strak geregisseerd zijn.

De heren spelen iedere song hoorbaar met de volste overtuiging, maar het tentoongestelde eclecticisme doet wel af aan het gezicht van het album. Eén duidelijke stijlkeuze per album maken zou de heren goed doen.

Springerig

Het album klinkt licht en springerig met bewust veel dun hoog. Eigenlijk het tegenovergestelde van het eerder genoemde Interpol en dat geeft de songs die juist op deze band lijken een geheel eigen lading.

Met One Thousand Pictures levert Pete and The Pirates een heerlijk toegankelijk indiealbum af met hier en daar wat juweeltjes van songs. De band klinkt wel alsof het nog op zoek is naar zijn definitieve geluid, maar dat mag de pret eigenlijk niet drukken.

Lees meer over:
Tip de redactie