The Sweet Vandals maken funk en soul zoals het hoort; ouderwets groovend en met een duidelijke sixties- en seventies-inslag. So Clear is alweer het vierde album van het uit Madrid afkomstige vijftal.

De ietwat lachwekkend paradoxale bandnaam daargelaten, maken The Sweet Vandals vanaf song één een goede indruk. De heren en dame kunnen duidelijk een aardig potje muziek maken. Om maar eens een achterhaalde en uitgemolken zinsnede te gebruiken: het swingt de pan uit.

Zangeres Mayka Edjo zingt met een donkere en geloofwaardige stem, perfect voor het genre. De heren van de band funken en er op los, met Hammondorgel en gitaar afwisselend op de voorgrond.

Inherent probleem van het genre is dat de songs na een tijdje vaak op elkaar gaan lijken. Op So Clear is dat niet anders. De liedjes zijn nooit echt bijzonder en laten dan ook haast geen blijvende indruk achter. Muzak is het niet, maar als achtergrondmuziek in een hippe bar of kledingzaak kan iedere song moeiteloos dienen.

Analoog

Het hele album is analoog en zonder al te veel overdubs opgenomen en dat hoor je. Met een modernere, digitale opnamemethode kun je de warme klank die So Clear heeft nauwelijks imiteren. Een goede keuze.

Alles bij elkaar leveren The Sweet Vandals met So Clear een heerlijk zomers album af, dat helaas geen enkele echt gedenkwaardige song bevat. Ondanks voorgenoemde wel vele malen beter dan de meeste moderne artiesten die pretenderen het zelfde genre te vertegenwoordigen.