Joseph Arthur - The Graduation Ceremony

De homo universalis, je kunt er niet aan voorbij gaan. Liedjesschrijver Joseph Arthur is van vele markten thuis. Multi-instrumentalist, poëet, schilder, kunstenaar en actief wereldverbeteraar die zijn betrokkenheid met de wereld niet alleen in woorden, maar ook in daden omzet.

En dus liedjesschrijver, en in die hoedanigheid al weer toe aan zijn achtste album sinds het debuut in 1997 op het label van Peter Gabriel. Op The Graduation Ceremony legt hij met opener Out On A Limb meteen zijn kaarten open op tafel en het kippenvel op de arm. Joseph Arthur wil raken, diep in de ziel krassen, het liefst met minimale en kleine stroken.

De kracht van zijn krakende stem over kleine maar precieze arrangementen zet die krassen precies. Maar niet alleen kraken is zijn kracht, in een adem slaat hij over naar een vlijmscherpe falset. Een breedte in vocale die het mogelijk maakt zijn eigen achtergrondkoor te vormen.

Een achtergrondkoor dat hier en daar wordt aangevuld met de stevige stem van Liz Phair. Op The Graduation Ceremony toont Arthur dat hij in staat is om mooie liedjes te schrijven, maar in een wereld waar Ryan Adams, Damien Rice en Ray LaMontagne rondlopen is hij niet de enige.

Invulling

Wat hem echter onderscheidt, is de invulling. De rimpeling van elektronica over This Is Still My World, de blazers in monotoon onder Face In The Crowd aangevuld met ijzig helder metaal in de percussie, de net afwijkende strijkers arrangementen over de hele plaat.

Slechts een enkel nummer gaat naar verloop van tijd vervelen. Maar daar moet je de plaat wel eerst grijs draaien. Iets waar de rest van de plaat genoeg toe uitnodigt.

Lees meer over:
Tip de redactie