Christopher Cross – Doctor Faith

Liefhebbers van softrock konden in de jaren tachtig prima uit de voeten met Starship, Kenny Loggins, Chicago, Chris DeBurgh en Michael Bolton. Christopher Cross was eveneens een vaste waarde, ongehinderd van andere muzikale trends. Zo ook op zijn nieuwe album Doctor Faith.

Kerst- en live-albums uitgezonderd is dit de eerste plaat van Cristopher Cross sinds 1998. Cross was vooral succesvol in de eerste helft van de jaren tachtig met solide popsingles als Ride Like The Wind, All Right en Love Is Love, maar ook met tijdloze ballads als Sailing en Arthur’s Theme (The Best That You Can Do).

De Amerikaanse zanger is nooit veel afgeweken van zijn kenmerkende schrijfstijl, aangevuld met rijke arrangementen en zijn typische hoge zangstem. Op Doctor Faith keren alle elementen terug. Zelfs de achtergrondvocalen van Michael McDonald (zoals op zijn hits Ride Like The Wind en All Right) zijn te horen op het titelnummer.

Liedjes als Hey Kid en Leave It To Me hadden net zo goed ten tijde van de eerder genoemde hits gemaakt kunnen zijn. Dat geldt voor vrijwel al het materiaal op Doctor Faith, hoewel het niveau van de vroege jaren tachtig nergens geëvenaard wordt.

Stroperig

Je hoeft van de beste man geen verrassende muzikale of tekstuele wendingen te verwachten, ook al heeft hij nog steeds iets te melden met zijn liedjes. Dat maakt Doctor Faith – samen met een hand vol stroperige ballads – tot een ongekend saai album.

Christopher Cross heeft zijn naamloze debuutalbum uit 1979 nooit kunnen overtreffen en het lijkt alsof hij sindsdien in een tijdsvacuüm is blijven steken. Doctor Faith is vooral een album voor de echte liefhebbers. Voor de overige mensheid dient het als een geheugensteuntje aan zijn betere nummers, als Think Of Laura en Never Be The Same.

Lees meer over:

NUwerk

Tip de redactie