Cat’s Eyes – Cat’s Eyes

Als er binnenkort nog iemand met een serie of film over de de jaren zestig van de vorige eeuw komt, dan ligt de soundtrack al klaar. Cat’s Eyes – het sideproject van The Horrors-frontman Faris Badwan en operazangeres en multi-instrumentalist Rachel Zeffira – haalt de inspiratie uit dit decennium.

Vanaf beatpop-opener en tevens titelnummer lopen er Bond-meisjes in te korte rokjes, met opgeblazen kapsels – strak van het stijfel – uit de boxen. Schuddend met het hoofd en licht wiegend op de ongemakkelijk hoge plateau schoenen. Het is de girlpop, Phil Spector-stijl, die de basis voor deze samenwerking vormt.

Het duo voegt daar echter wel een halve eeuw aan popgeschiedenis en ontwikkeling aan toe. Lichte verwijzingen naar de shoegaze in het titelnummer, de grandeur van de soundtrack over vrijwel de gehele plaat.

Vooral daar waar de twee samen zingen, lijkt Cat’s Eyes welhaast een uitvoering van Nancy Sinatra en Lee Hazlewood in een experimenteel jasje. Maar niet zonder de poppie-edge en toegankelijkheid uit het oog te verliezen.

Bloemetjes

Maar ondanks dat wordt het debuut van deze bijzondere samenwerking na verloop van tijd wat gezapig. Het idee, het concept en de combinaties die hier onder het voetlicht komen, zijn het sterkste. In de uitvoering is het kleine half uur dat de twee bij elkaar hebben verzameld niet verbazend.

De muur van geluid plakt zich ook werkelijk tegen de muur, waar zij naar verloop van tijd bloemetjes gaat vormen. Mooie bloemetjes, dat wel. Maar weinig bloemetjes die in audio-geheugen beklijven.

Tip de redactie