Ulver – Wars Of The Roses

Nee, dit is geen conceptalbum over de Engelse Rozenoorlogen (hoewel daar tijdens het vijfde nummer wel aan wordt gerefereerd). Wat het wel is? Wederom een fascinerend werkstukje van één van de boeiendste groepen die de Noorse black-metalscene heeft voortgebracht.

Zoals iedereen die de band door de jaren heen gevolgd heeft echter wel weet, valt de muziek van dit ensemble al lang niet meer onder de noemer black-metal te scharen. Wat Ulver (Noors voor ‘wolven’) desalniettemin altijd is blijven drijven, is een sterke preoccupatie met de nachtelijke kant van het bestaan.

Wars Of The Roses is daarop geen uitzondering, hoewel je bij opener February MMX (de maand waarin de band voor het eerst een uitgebreide tour deed) even denkt dat de groep met zijn overstap naar het Kscope-label zowaar een poging heeft gedaan tot het creëren van een toegankelijk, zelfs ‘dansbaar’ album.

De drumpatronen worden daar echter al snel veel te complex voor en met de karakteristieke, rijkelijk gelaagde duistere klanklandschappen in het daaropvolgende Norwegian Gothic wordt definitief duidelijk dat we hier opnieuw met een betoverend meesterwerk te maken hebben.

Klankgedicht

De meest verrassende compositie daarop is misschien nog wel de afsluitende dromerige meditatie over stenen engelen, een indrukwekkend klankgedicht van bijna een kwartier. Ook de andere stukken kennen echter vele eigenzinnige wendingen.

Als immer speelt de bezwerende stem van Kristoffer Rygg daarin een belangrijke rol. Hij zorgt ervoor dat je niet verdwaald raakt in de enorm gedetailleerde geluidscollages, die verplichte kost zijn voor iedere avontuurlijke muziekliefhebber.

Tip de redactie