Jamie Woon – Mirrorwriting

Dubstep lijkt definitief haar plek te vinden in de mainstream. James Blake wordt op 3FM gedraaid en wordt jubelend door pers én publiek ontvangen. Radiohead laat zich inspireren door Burial en Flying Lotus – die vorig jaar breed werd omarmd – voor de laatste plaat. En daar sluit Jamie Woon nu bij aan.

Dat wel met een geheel eigen signatuur. Net als landgenoot James Blake brengt Woon op Mirrorwriting soul, R&B en dubstep samen, maar met meer nadruk op de eerste twee. Soms zelfs neigend naar The XX, met een zeer minimale benadering van R&B. Zwoel, sexy en met veel ruimte voor gespannen stilte.

Ook waagt hij zich in de contreien van R. Kelly, weliswaar zwaarder, maar toch glad en glijdend. De hoofdlijn wordt echter gevormd door soul. De stem van Woon lijkt daar, met alle verleidelijkheid, geheel voor gemaakt. De liedjes die hij schrijft hebben daar hun basis.

De gebroken ritmes, de spokende dubstep bassen en echo’s lijken daar later aan toegevoegd. Passend, dat wel. En vele male interessanter dan veel van de soulrevival zangeressen die momenteel de hitparades toppen.

Schwung

De spanning van James Blake of The XX wordt echter niet gehaald. Met name door een drietal missers op de plaat die vaart een spook er uithalen. Daar verglijdt de sexy schwung uit nummers als Night Air en Shoulda naar de achtergrond, waar Woon muzikaal behang wordt. Net te licht.

Hadden deze dipjes er niet tussen gestaan, hadden we gesproken over een meesterlijk debuut. Nu is een hoopvolle knop, die hopelijk de tijd krijgt om uit te groeien tot de pracht bloem die er in schuilt.

Lees meer over:
Tip de redactie