Holy Ghost! – Holy Ghost!

Weer zo’n bandje dat klinkt alsof het 1983 is. Zitten we daar als muziekconsument eigenlijk nog wel op te wachten? Het duo Holy Ghost! kiest niet voor de donkere elementen uit de new wave, maar voor de synthpop van New Order, Kajagoogoo en Johnny Hates Jazz.

Daarmee zijn Nick Millhiser en Alex Frankel niet de meest populaire jongetjes van de klas. Of, in ieder geval, niet de meest stoere. Nu zijn er ook wel voornamere synthpopbands te noemen die een invloed hebben gehad op Holy Ghost!, waaronder The Human League, OMD en Erasure, maar ook vlagen van disco en Talking Heads zitten verwerkt in het debuutalbum.

De sound van Holy Ghost! blijkt echter gewild, want artiesten als MGMT, Moby, Mark Ronson en LCD Soundsystem riepen reeds de hulp van het tweetal uit New York in. Vooral de liveshows die Holy Ghost! geeft, overal ter wereld, slokken veel tijd op.

Dat vindt zijn weerslag op het album. Niet dat de plaat vluchtig in elkaar is gedraaid. In tegendeel zelfs. Vier nummers van het album verschenen al aanzienlijke tijd geleden op single. Hold On werd al in 2007 uitgebracht en in 2008 opnieuw in geremixte versies.

Afgekeken

De nummers die het album gehaald hebben, zijn zorgvuldig uitgewerkt. De producties lijken erg te zijn afgekeken van Arthur Baker, die veel werkte met New Order, Afrika Bambaataa en Hall & Oates. De vocalen op het album zijn een noodzakelijk kwaad.

Hoewel de zang niet slecht is, had een goede stem de melodieën (en de plaat als geheel) naar een hoger plan kunnen tillen. Holy Ghost! krijgt in het slotnummer gelukkig hulp van Michael McDonald. Ja, zelfs de gastvocalisten zijn typisch tachtig.

Lees meer over:
Tip de redactie