Steve Miller Band – Let Your Hair Down

Na zeventien jaar bracht Steve Miller Band in 2010 weer een studioalbum uit, met Bingo! als titel. Diezelfde sessies uit 2008 brengen de opvolger Let Your Hair Down voort. Wederom een album vol stokoude, maar opgefriste blues. Steve Miller maakt ze zich volledig eigen.

Acht van de tien nummers op Let Your Hair Down dateren uit de jaren vijftig. Het meest recente nummer is Close Together van Jimmy Reid uit 1962. Het oudste liedje op de plaat is Sweet Home Chicago van Robert Johnson (1936), dat op zijn beurt twee nog oudere nummers combineert: Kokomo Blues van Scrapper Blackwell (1928) en Johnny Temple’s Lead Pencil Blues (1935).

Steve Miller citeert grote namen uit de rijke blueshistorie op Let Your Hair Down, waaronder Slim Harpo (I Got Love If You Want It, 1957), Roscoe Gordon (No More Doggin’, 1952), Jimmy McCracklin (The Walk, 1958) en Buddy Guy (Snatch It Back And Hold It, in 1954 voor het eerst op plaat gezet door Junior Wells).

Sommige covers kennen nog een uitgebreidere geschiedenis. Zo schreef Willie Dixon de liedjes Pretty Thing en Love The Life I Live, die voor het eerst op plaat werden gezet door (respectievelijk) Bo Diddley (1955) en Muddy Waters (1956).

Allman

Ook interessant is de inclusie van de Muddy Waters-klassieker Can’t Be Satisfied, dat door de oorspronkelijke artiest al eerder onder twee andere titels was opgenomen (I’d Be Troubled in 1941 en I Be Bound To Write You in 1942). Millers vriend Gregg Allman bracht het liedje dit jaar ook uit op zijn album Low Country Blues.

Hoewel Bingo! en Let Your Hair Down als losse albums zijn uitgebracht, moet je ze als één geheel zien. Beide platen zijn van hoogwaardige kwaliteit en zijn alleen al de moeite waard omdat ze de laatste opnames van mondharmonicaspeler Norton Buffalo bevatten, die samen met Miller een dikke stempel drukt op de bluesklassiekers.

Lees meer over:
Tip de redactie