Amaranthe – Amaranthe

In 2007 ontstaat de Zweeds-Deense formatie Avalanche. Als de band na een rechtzaak gedwongen wordt tot een naamswijziging, verandert Avalanche in Amaranthe. Onder die naam wordt in 2010 een platencontract in de wacht gesleept. In twee maanden tijd wordt het gelijknamige debuutalbum geproduceerd.

Op basis van de albumhoes is Amaranthe ogenschijnlijk direct toe te voegen aan het rijtje female fronted-metalbands als Within Temptation, Evanescence en Delain. Al snel blijkt dat die belofte in ieder geval niet ingelost gaat worden.

Vanaf het eerste nummer is duidelijk dat op de muzikanten weinig aan te merken is. De stemmen van zowel zanger Jake als zangeres Elize zijn aangenaam. Zelfs door het het grunten van bandlid Andy is goed heen te komen.

Toch is er, zelfs na een tweede en een derde keer luisteren, weinig om enthousiast van te worden. De band schaart het album zelf in de categorie (melodische) death-metal. Een term die bij het luisteren waarschijnlijk niet direct in je opkomt.

Ondefinieerbaar

Amaranthe lijkt zo veel verschillende invloeden te hebben, dat een ondefinieerbare brei van genres overblijft. Hunger, het tweede nummer van het album en tevens single, is een stevige metalplaat.

Vanaf daar gaat het – een kleine uitzondering daar gelaten – bergafwaarts. Het meest aangename nummer in het rijtje is het rustige Amaranthine, dat ironisch genoeg ook onsterfelijk betekent. Onsterfelijk zal de band zich met dit debuut naar alle waarschijnlijkheid niet maken.

Lees meer over:
Tip de redactie