Yasmin – Friend Or Foe

Wanneer je als platenmaatschappij een album van een debuterende artiest uitbrengt, is het een groot risico om de artiest in kwestie zijn/haar eigen materiaal te laten schrijven. 8ball Music geeft zangeres Yasmin daarentegen veel creatieve vrijheid op haar eerste album Friend Or Foe. Eigenlijk teveel.

Yasmin van der Velden is een zangeres zoals we er meer van hebben in Nederland; een leuk koppie met een leuke stem. Zeker gezien haar jeugdige leeftijd (ze is geboren in 1991) kun je Van der Velden bestempelen als een groot talent. Met goede coaching en A&R kan de zangeres het ver schoppen.

Maar, zoals bij wel meer goede Nederlandse zangeressen, is uniciteit een zwak punt. Haar grootste kracht is namelijk tevens haar grootste zwakte: ze klinkt exact als Anouk tien jaar geleden. En haar liedjes ook. Eerdere Anouk-klonen bleken zelden succesvol.

Dat Yasmin op Friend Or Foe klinkt als een jonge Anouk is niet heel opmerkelijk. Zo schreef Simon van Amerongen mee op twee nummers. Hij was de coauteur van de Anouk-hit Sacrifice. Producer Holger Schwedt zat eerder achter de knoppen bij het ondergewaardeerde Anouk-album Graduated Fool.

Verbloemen

De aangename stem van Yasmin en dito productie (hoewel Schwedt beter kan) hadden gezamenlijk garant kunnen staan voor een prima album. Het grote manco hier zijn de liedjes (met uitzondering van Why Don’t You Go en Chemical Love). Zelfs de topmuzikanten die de liedjes uitvoeren, kunnen de middelmatigheid en naïviteit ervan niet verbloemen.

Wanneer 8ball Music meer goede schrijvers uit zijn publishingtak (en die van het gerelateerde Talpa Music) had laten meeschrijven, dan had dit album ongetwijfeld betere nummers bevat. Het was geen goed idee om de zangeres zoveel nummers op haar debuutalbum zelf te laten schrijven. Daarvoor is haar talent nog te pril.

Lees meer over:
Tip de redactie