The Deaf – Toot Whistle Plunk Boom!

Muzikaal gezien zijn veel Nederlandse bands schatplichtig aan de reeds veelvuldig gedocumenteerde Haagse beatscene uit de jaren zestig. De nieuwe band van Di-Rect-gitarist Spike van Zoest heet The Deaf en zet die Haagse traditie voort.

Voor een deel althans, want het nieuwe vehikel van de gitarist verwerkt behalve nederbeat van bands als Q65, Shocking Blue, The Motions en het Drentse Cuby + Blizzards ook invloeden van blues, punk en hardrock in zijn muziek. Met name Britse bands als The Who en Kinks hebben hun sporen nagelaten.

The Deaf opent het debuutalbum Toot Whistle Plunk Boom! met het nummer 1973. In dat bewuste jaar waren veel van eerste lading nederbeatbands (waaronder de bovengenoemde) reeds over hun commericële en creatieve piek heen of zelfs al uit elkaar.

Het Farfisa-orgeltje is op vrijwel ieder nummer prominent aanwezig, maar The Deaf klinkt minder retro dan The Madd uit Rotterdam of het Limburgse DeWolff. Dat The Deaf echter een stuk toegankelijker klinkt, is logisch gezien de geschiedenis van Van Zoest met Di-Rect.

Bruisend

Vurige liedjes, een bruisende productie en de verbluffende muzikale capaciteiten van de Hagenezen maken Toot Whistle Plunk Boom! tot één van de betere Nederlandse debuutalbums van de laatste jaren.

Het enige minpunt is de zang van Van Zoest, die een hoop effecten nodig heeft om acceptabel te klinken. Dat terwijl bassiste Janneke Nijhuis een veel betere vocaliste blijkt. Maar omdat het lang geleden is dat een Haagse band echte rock-‘n’-roll maakte, rekenen we dat The Deaf niet te zwaar aan.

Lees meer over:
Tip de redactie