Alison Krauss – Paper Airplane

Zesentwintig Grammys in de kast, de laatste plaat een succesvolle samenwerking met Robert Plant. Er zijn artiesten die zich door minder gek laten maken. Alison Krauss niet. Na het succes van Raising Sand in 2007 keert de zangeres/violist op Paper Airplane terug naar haar wortels.

Samen met haar vaste begeleidingsband Union State valt zij terug op de bluegrass en country, zonder ergens te hinten naar het succes uit succes uit 2007. Een risicovolle stap, maar eentje die muzikaal aanslaat. Want door op Paper Airplane bij zich zelf te blijven, klinkt de plaat erg gemeend.

Haar stem lijkt zich met de jaren verder te ontwikkelen en dat in deze zeer kleine setting qua arrangementen maakt het geheel heel kwetsbaar. Op Paper Airplane heeft Alison Krauss niet veel nodig. De juiste details gelegd met dobro in een vol en warme productie, haar stem daar welhaast overheen zwevend.

Union State zelf lijkt ook in topvorm in de traditioneel klinkende bluegrass. Drie nummers worden gezongen door Dan Tyminsky, de man die ook George Clooney van een zangstem voorzag in O Brother Where Art Thou. En in de lijn van deze film ligt deze plaat ook.

Traditioneel

Een heerlijke knipoog naar de countrytraditie van Amerika, zonder meteen in grote stampende stadioncountry te vervallen. Wars van commercieel succes, een plaat die leeft.

Krauss en haar compagnons slaan hun eigen weg en dat zal wellicht geen windeieren leggen. Zeker gezien het krachtige My Opening Farewell (origineel van Jackson Browne), die de plaat afsluit met een diepe zucht.

Tip de redactie