Death Letters – Post-Historic

Dat de naam van het Dordtse duo een eerbetoon aan blueslegende Son House is, daar heb je geen bio voor nodig. Luisteren naar het debuut uit 2009 is dan genoeg uitleg. De vuige bluesrock met punkrand is op Post-Historic echter ingewisseld voor post- en indierock.

Aan energie is echter niets ingeboet. Meer nog dan op het debuut walst Death Letters over de luisteraar heen, maar ook zijn er momenten van – gespannen – rust.

Zo wordt in A Silent Voice Destroys en A Room A Story A Beautiful Memory geraakt aan Death Cab For Cutie, waarin vooral de subtiele toevoeging van piano kleurmakend is. Op andere momenten wordt uitgeweken naar de melodische indierock van The Appleseed Cast en ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead.

In hoeverre de laatste een invloed van producer Chris Smith (die deze band uit Austin ook in de studio had) is of juist motivatie om voor hem te kiezen, is niet duidelijk. Zijn stempel op het open en energieke geluid wel.

Fans

Of de verandering in geluid, die de heren op hun tweede album maken, goed zal vallen bij alle fans van The Black Keys en White Stripes - die zij met het eerste album bereikten - is niet te zeggen.

Maar die indie- en postrockkids zullen dit juweeltje met liefde omarmen. En ook Son House zal deze pure energie kunnen waarderen. Want net als bij de blues komt ook dit bij Death Letters uit het hart. En dat knalt van Post-Historic af.

Lees meer over:
Tip de redactie