Buurman – Mount Everest

Het uit Belgisch-Limburg afkomstige Buurman doet het in eigen land al prima. Singles van het eerste album kregen bij onze zuiderburen genoeg airplay, maar Nederland is nog een beetje onontgonnen gebied. Tweede album Mount Everest moet daar verandering in gaan brengen.

Nu Nederlandstalig populairder is dan ooit en bovendien sociaal geaccepteerd, zie je dat ook steeds meer serieuze liedjesschrijvers die in hun moerstaal werken in het voetlicht treden. Zo ook Buurman tekstschrijver en frontman Geert Verdickt. In het Nederlands schrijven heeft echter wel het nadeel dat ieder woord wel heel dichtbij komt en je moet van goeie huizen komen om niet in clichés te vervallen.

Verdickt lukt dit aardig. Op liedjes als sfeervol singletje London Stansted schetst hij moeiteloos een prachtig beeld dat je dankzij het Nederlandstalige meteen voor je ziet. Op andere liedjes, zoals Seks En Slechte Whisky, lukt hem dat iets minder.

De productie is in handen Jo Francken, eerder producent van Milow en Admiral Freebie. Hij levert met Mount Everest prima werk af dat klaar is voor de radio. De rouwere songs hadden echter wel baat gehad bij een minder gepolijst geluid.

Eenmansfolk

Stilistisch is Buurman niet voor een gat te vangen. Mount Everest gaat van Marco Borsato-achtige grote gebaren-pop naar akoestische eenmansfolk en alles er tussenin. Ook de jaren tachtig blijven niet ongemoeid; Buurman heeft duidelijk een voorliefde voor U2, omstreeks The Joshua Tree.

Alles is wel bloedserieus en wordt door Verdickt met aangedikte, ietwat geforceerde stem gezongen die halverwege het album wat op de zenuwen gaat werken. Echter, met de juiste promotie kan Mount Everest zomaar uitgroeien tot hét Nederlandstalige album van deze zomer.

Tip de redactie