Jonathan Jeremiah – A Solitary Man

De naam Jonathan Jeremiah doet misschien niet meteen een belletje rinkelen, maar radiohit Lost heeft zich stiekem al in ons onderbewustzijn genesteld. Nu is er het debuutalbum van deze Londenaar, ruim op tijd voor Moederdag.

Want zo'n album is A Solitary Man wel. Iedere song kan gevaarloos de nationale huiskamers ingeslingerd worden door Sky Radio. Daarmee is echter niet gezegd dat we hier met vlakke zwijmelpop van doen hebben.

Integendeel, met dit debuut levert Jonathan Jeremiah een geweldig folkachtig soulalbum af, vol met sterke songs en wonderschone arrangementen. Jeremiah beschikt over een prachtig donkere bariton en zingt de louter zelfgeschreven liedjes met zo een overtuiging dat je hem wel moet geloven.

De productie op A Solitary Man is feilloos. Alles klinkt warm en verzorgd en creëert de illusie dat we hier te doen hebben met een album dat in de jaren zestig opgenomen is. De strijkersarrangementen zijn van een zeldzame schoonheid.

Nachtkaars

De liedjes zijn stuk voor stuk goed, enkele zelfs fantastisch en zouden zo door een Bill Withers geschreven kunnen zijn. De laatste drie songs zijn echter wat minder interessant en daardoor gaat het album helaas een beetje als een nachtkaars uit.

Als deze drie liedjes wat meer over het album verdeeld zouden staan zou de mindere kwaliteit echter niet zo opvallen. A Solitary Man is een droomdebuut en een verantwoord Moederdagcadeau.

Tip de redactie