Pearl Jam bestaat twee decennia. Vorig jaar werd dat al uitgebreid gevierd met de heruitgave van Ten, geremasterd en aangevuld met het nodige bonusmateriaal. Dit jaar wordt dat feest aangevuld met Live On Ten Legs en nu deze box.

Na het succes van de debuutplaat Ten, leek het voor Pearl Jam haast een onmogelijke taak om dat succes te evenaren. Met het veel rauwere en directere Vs. gevernist met een dun laagje funk, toonden de heren overtuigend aan alles behalve een eendagsvlieg op de vleugels van de tijdsgeest te zijn. Sterker nog, zij overtroffen het succes van Ten

Vitalogy viel daarentegen niet bij iedereen even goed. Opgenomen tussen de shows die volgden op Vs., is deze plaat grotendeels uit jamsessies ontstaan, waarbij Eddie Vedder een steeds grotere rol op zich nam en experiment de ruimte bood.

Daarmee werd de derde plaat van Pearl Jam het meest afwijkende werk wat ze in de twintig jaar hebben geleverd. Terugluisterend, in een iets verder opengetrokken geluid, hebben beide platen weinig aan hun kracht verloren.

Gekkigheid

De gekkigheid van Vitalogy blijft uiteraard gekkigheid, toch is het enkel lovenswaardig dat Pearl Jam ook deze paden waagde te bewandelen. En daar bij blijvende hits hebben geleverd, van Daughter tot Spin The Black Circle of Betterman.

Maar uiteindelijk gaat het om het bonusmateriaal. En daar zullen velen eindelijk hun zoektocht mee kunnen staken. Vooral de toevoeging van Crazy Mary aan Vs. stemt zeer gelukkig. Deze was origineel alleen op de compilatie Sweet Relief voor Virginia Williams. En ook Hold On en Cready Stomp zullen menig fan vrolijk stemmen net als de paar demo’s bij Vitalogy.

Schaduw

De derde cd in de box is Live At The Orpheum Theatre, April 12, 1994. Hier zijn twee bijzondere dingen mee aan de hand. Vier dagen daarvoor werd bekend dat Kurt Cobain zich van het leven had beroofd. Een verlies dat de laatste dagen van de tour als een schaduw over de band hing.

Een schaduw die Vedder aan het eind van Immortality met een vrije bewerking op Hey Hey My My (Into The Black) verwoordt, waarna met een lichte slik in de stem wordt over gegaan naar Glorified G, het momentum van de plaat.

Vreemd

Afgaande op de setlist van die avond zijn er echter 24 nummers gespeeld. Dat betekent dat er acht, waaronder State Of Love And Trust, de plaat niet hebben gehaald. Vooral gezien de grote hoeveelheid aan liveregistraties die van Pearl Jam voorhanden zijn, is dit een vreemde keuze.

Neemt niet weg dat het een goede registratie is, met daarin ook nog een gastoptreden van Mark Arm (Mudhoney, Green River). Graag hadden we echter die andere acht nummers, van wat vast een memorabele avond was, ook gehoord.