Amon Amarth – Surtur Rising

De wildemannen van Amon Amarth (een bandnaam die zoals bij zoveel metalacts verwijst naar de mythische wereld van Tolkien en dat Doemberg betekent) leveren met Surtur Rising wederom een vermakelijke en erg Zweeds klinkende deathmetalschijf af.

Net als op voorgaande albums heeft de band zich ook deze keer laten inspireren door traditionele noordse godenvertellingen. Ditmaal met een centrale rol voor oeroude vuurgigant Surtur, die het universum uiteindelijk in lichterlaaie zal zetten.

Ondanks deze thematiek ziet Amon Amarth zich niet graag gekarakteriseerd als Vikingmetalband. De veelal Noorse hordes in dat subgenre neigen namelijk meestal naar duistere blackmetal. Deze bende grossiert echter in het soort van blinkend opgepoetste melodieuze deathmetal dat een twintigtal jaar geleden in Gotenburg ontwikkeld is.

Een typisch Zweeds muzikaal exportproduct dus: gemakkelijk in het gehoor liggend, technisch vaardig uitgevoerd en sterk gepolijst. Je mag het gerust kitsch noemen en eigenlijk kun je al aan de hand van de rijkelijk gedetailleerde, maar cliché hoesprent bepalen of dat je goed ligt of niet.

Originaliteitprijs

Deze plaat komt dan ook nadrukkelijk niet in aanmerking voor de originaliteitprijs, hoewel het lyrische gitaarwerk tijdens The Last Stand Of Frej en de geluidseffecten in A Beast Am I wel mooi gevonden zijn.

Al met al bieden de Zweden ons met Surtur Rising een vrij amusante en voldoende afwisselende muzikale reis, die iedereen die niet wars is van platgetreden edoch schone paden best zal weten te bekoren.
 

Amon Amarth speelt op 20 mei in de Melkweg in Amsterdam.

Lees meer over:
Tip de redactie