Whitesnake – Forevermore

Drie jaar na de terugkeer naar de voorste linies van de hardrock met Good To Be Bad leveren David Coverdale en kompanen wederom een zeer puik werkstuk af. Forevermore klinkt alsof de band nooit uit het rockfirmament is weggeweest.

De zwaar opgeblazen productie, het enorm energieke en meeslepende instrumentale geweld, het heerlijk belachelijke en pakkende “I Want It All/I Want It Now”-refrein: direct bij opener Steal Your Heart Away hoor je al met een klassiek Whitesnake-album te maken te hebben.

Hoe Coverdale en aanhang het na meer dan dertig jaar nog steeds geflikt krijgen, is een raadsel. Zeker is echter dat alle nummers op Forevermore onmiddellijk weten te overtuigen en geen spatje minder heftig en enthousiast klinken dan het meest befaamde werk van de band uit de jaren tachtig.

Sterker nog, als iemand zou beweren dat dit album niet in 2011, maar in 1987 was uitgekomen, zou dat op een paar kleine details op productie- en zanggebied na volstrekt betrouwbaar klinken. De stem van de frontman klinkt namelijk begrijpelijkerwijs hier en daar gegroefder dan ooit het geval was.

Romantisch

Daarnaast heeft een hymne als Fare Thee Well zowaar een tekst die niet in het gebruikelijke viriele liefdespraat-met-een-knipoog-straatje ligt, maar dat is een zeldzame uitzondering. Whitesnake wentelt zich nu eenmaal graag in romantische clichés.

Weinig nieuws onder de zon dus, maar het groeiende succes van vaderlandse band Vanderbuyst bewijst wel dat er tegenwoordig toenemende belangstelling is voor dit soort tijdloze hardrock. Met het nakende afscheid van de Scorpions mag Whitesnake zich best de illustere vaandeldrager van deze renaissance noemen.


Whitesnake speelt op 16 juli in de Rodahal in Kerkrade.

Lees meer over:
Tip de redactie