Het vijfde studioalbum is een feit voor deze melodieuze hardcoreband uit Wales. Funeral For A Friend zet de ambities om de arena’s in te gaan aan de kant en maakt zijn hardste en meest agressieve album tot nu toe.

Iedere bandgeschiedenis kent zijn pieken en dalen. Voor Funeral For A Friend waren de beginjaren vooral ook de hoogtepunten: Casually Dressed And Deep In Conversation en Hours zette de band wereldwijd op de kaart, maar werden helaas niet meer geëvenaard.

De heren doen nu toch een goede poging en kiezen weer voor een ouderwets, melodieus hardcoregeluid. Zanger Matthew Davies-Keyre en zijn medemuzikanten laten subtiel de eerste platen doorklinken, maar borduren vooral voort op voorganger Memory And Humanity.

De plaat start met het snelle Old Hymns, gevolgd door het ijzersterke Front Row Seats To The End Of The World. De oude formule, cleane zang afgewisseld met screams en een volle laag aan riffs en bas, blijft gedurende het hele album behouden.

Voorspelbaar

Welcome Home Armageddon is bij verre het meest agressieve album van deze band, maar niet het beste. Nummers als Spinning Over The Island en Man Alive klinken te makkelijk en te voorspelbaar binnen het repertoire van de band.

Daarmee blijft Funeral For A Friend vooral binnen het genre nog steeds op een ongemakkelijke positie staan. Ondanks dat deze heren al meer dan tien jaar enorm hard werken om hun geluid te laten horen, blijft de doorbraak buiten handbereik.