Na dertig jaar zijn de meeste bands allang niet meer relevant te noemen. Het nieuwe materiaal is dat althans in de meeste gevallen niet. Rocktrio R.E.M. heeft op zijn vijftiende plaat Collapse Into Now echter nog genoeg te melden.

Gedurende de jaren negentig begon R.E.M. het rockgeluid van de voorgaande vijftien jaar langzaam achter zich te laten voor softere, meer popgeoriënteerde liedjes. De muziek begon vervelend te worden – zo oordeelde de band ook zelf – met Around The Sun (2004) als dieptepunt.

R.E.M. hervond zich op Accelerate uit 2007, met dank aan producer Jacknife Lee, die voordien reeds aan succesvolle albums werkte van Snow Patrol, U2, Bloc Party, Editors en The Hives. Het stevigere materiaal bleek een gouden greep.

Met Collapse Into Now zet R.E.M. diezelfde lijn voort. Wederom met Jacknife Lee achter de knoppen maken Michael Stipe, Peter Buck en Mike Mills hun meest persoonlijke album in jaren, bijna volledig gestript van politieke denkbeelden.

Gedreven

Vanaf de sterke opener Discoverer laat R.E.M. horen net zo gedreven te zijn als het was ten tijde van de albums Document en Green. Uitmuntende nummers als Überlin, Oh My Heart, That Someone Is You en Mine Smell Like Honey sluiten moeiteloos aan bij het betere werk uit de jaren tachtig.

Tevens refereert R.E.M. aan zijn folkroots op It Happened Today (met Eddie Vedder), Everyday Is Yours To Win en Walk It Back. Opmerkelijke gastbijdrages van Peaches (Alligator_Aviator_Autopilot_Antimatter) en Patti Smith (Blue) zijn slechts twee van de uitschieters op R.E.M.’s beste plaat sinds New Adventures In Hi-Fi.