Na Ugly Side Of Love (onder de naam Malakia) uit 2009 komt het duo Malachai terug met Return To The Ugly Side. De kleine wijziging in naam brengt ook geen grote wijzigingen in geluid met zich mee. Nog steeds staat het tweetal met een been in de jaren zestig en het andere in de jaren negentig.

Het klinkt dan ook alsof je de Nuggets-verzamelaar synchroon afspeelt met DJ Krush. Een mix van triphop en psychedelische rock, die hier en daar wordt aangevuld met wat likjes jazz.

Op papier een onmogelijke combinatie, maar in de handen van deze heren uit Bristol bij momenten zeer verrassend. Zo houdt Monster, met gejaagde drums en snijdende strijkers, het midden tussen een filmscore en de donkere zijde van Portishead.

Daar waar The Don’t Just het Bristol-geluid samenbrengt met The Hollies en Rainbows een spookachtige psychedelische jazz laat horen. Spannend en verrassend, vaak leunend tegen de filmmuziek. Maar lang niet altijd even boeiend.

Wringen

Zo voelt het soms ook uit een consequent doorgezet trucje. Te geforceerd de mix inzetten. Zo heeft (My) Ambulance een sterke melodielijn met daaronder een opzwepende naar jungle hangende beat. Maar samen wringen deze enorm.

Malachai heeft weliswaar een mooi concept in handen, maar weet dat op de tweede niet de hele plaat hoog te houden. Interessanter is het om de voorganger op de kop te tikken, waar meer lijn in zit. Daar ontbreekt het op Return To The Ugly Side helaas een beetje aan.