Soms is talent niet genoeg om op te vallen. Een prachtige stem en goede liedjes zijn reeds aanwezig, maar je wilt iets anders doen dan de rest. Pien Feith slaagt daar wonderwel in op haar eerste plaat Dance On Time, met beats als uitgangspunt.

Jaren geleden begon de Utrechtse zangeres als singer-songwriter met enkel een gitaar. Haar naamloze demo uit 2004 is daar een zeldzaam artefact van. Drie jaar later verscheen de EP The Wilderness Sounds en nu volgt pas het debuutalbum.

Er waren nog wel de nodige nevenprojecten, maar Pien Feith neemt desalniettemin uitgebreid de tijd voor haar muziek. Dat is dan ook zonder meer terug te horen op Dance On Time, dat in muzikaal opzicht in niets lijkt op haar twee eerdere uitgaven.

Dance On Time is een licht abstract popalbum geworden dat vooral leunt op elektronica, samples en zware hiphopbeats. Het duurt echter tot halverwege de albumopener I Have Done Nothing totdat de eerste beats tevoorschijn komen.

Dansvloer

Interessante ritmes en aparte percussie geven liedjes als What Pleases You The Most en Osterich een gevoel van eenzaamheid op de dansvloer. Anderzijds opvallend is het gedeeltelijk ontbreken van beats in sommige liedjes, zodat je je laat meevoeren door de dromerige vocalen.

Titelnummer Dance On Time en afsluiter Honestly zijn de meest toegankelijke nummers op dit debuut, waarop liedjes nauwelijks bestaan uit rechtlijnige patronen tussen kop en staart. Voor zover die er al zijn. Het wachten heeft geloond. Uniciteit is alom aanwezig.