In de tweede helft van de jaren zestig was ze het liefje van Mick Jagger en in de jaren die daar op volgden was ze hopeloos verslaafd aan drugs. Net als het persoonlijke leven van Marianne Faithfull kent ook haar discografie pieken en dalen. Horses And High Heels mag als een piek beschouwd worden.

Het afgelopen decennium beleefde Marianne Faithfull een heuse renaissance. Op Kissin’ Time werkte ze samen met onder meer Pulp, Blur, Beck en Billy Corgan en op Before The Poison waren PJ Harvey en Nick Cave de creatieve hofleveranciers.

Opvolger Easy Come, Easy Go was een opmerkelijk coveralbum, waarop Faithfull werk opnam van uiteenlopende artiesten als Dolly Parton, Morrissey, Merle Haggard en Black Rebel Motorcycle Club (inclusief duetten met smaakmakers als Rufus Wainwright en Anthony Hegarty).

De belangrijkste persoon in de opbloei van Faithfulls muzikale carrière is producer Hal Willner, die tevens de liedjes uitkiest voor de zangeres. Zo ook op Horses And High Heels, dat enerzijds bestaat uit covers en anderzijds uit nieuwe songs.

Levendig

Faithfull koos ervoor om het album op te nemen in New Orleans, met lokale muzikanten. Dat resulteert in een warm, levendig geluid. Soms haast even onbevangen als de muziek die Faithfull aan het begin van haar carrière maakte.

Haar versie van Back In My Baby’s Arms van Allen Toussaint is een mooi voorbeeld hiervan (met Lou Reed en Dr. John als gastmuzikanten). Maar ook Gee Baby (Joe & Ann, 1959) en No Reason (Jackie Lomax, 1972) hebben diezelfde kwaliteit, vergelijkbaar met het betere werk van Rolling Stones.

Onsterfelijk

Sommige covers zijn van een heel andere orde. Love Song (Lesley Duncan, 1969) en Past, Present And Future (Shangri-La’s, 1966) zijn indrukwekkende, dramatische pareltjes geworden, terwijl Faithfull eveneens een aardige uitvoering brengt van het door Dusty Springfield onsterfelijk gemaakte Goin’ Back.

Twee van de in totaal acht covers stammen uit het zeer recente verleden. That’s How Every Empire Falls is een nummer dat R.B. Morris in 2009 opnam en The Stations werd een jaar eerder op plaat gezet door The Gutter Twins.

Lekker

Slechts vier nummers op het album zijn van de hand van Faithfull zelf, maar ook deze nummers zijn beslist de moeite waard. Why Did We Have To Part, Prussian Blue, Horses And High Heels en Eternity (met samples van Brian Jones) laten horen dat de bejaarde zangeres lekker in haar vel zit.

Slotnummer The Old House is niet geschreven door Faithfull, maar zij is wel de eerste die het opnam. Zelden klonk Marianne Faithfull zo opgewekt en zo toegankelijk als op Horses And High Heels. Een uitzonderlijke plaat.