Al jaren is Greg Dulli verantwoordelijk voor de meest donkere soul. Met The Afghan Whigs zong hij ooit "Temptation comes not from hell, but from above"; klaarblijkelijk zijn levensmotto. In alle mogelijke verleidingen heeft hij zich laten gaan.

Verleidingen die de muziek van The Twilight Singers gitzwart kleuren. Ingetekend met een scherpe kalligrafeerpen, maakt Dulli van de grootste ellende de mooiste muziek.

Idem op Dynamite Steps, waar de inspiratie wederom te vinden is in bedrog, drugs en meer van de zelfkant. Over de gehele plaat hangt dan ook een onheilspellende sfeer, zowel muzikaal als tekstueel.

Zo beloven de bastonen waar Waves mee opent al weinig goeds. Dit wordt vervolgens onderschreven door de omschrijving van een ongezonde meester – slaaf verhouding in de liefde.

Verslaving

Liefde als verslaving of totale onderwerping. Overlevering aan het leven. Zoals Dulli ook zelf zingt in de opener "Whenever you’re here, you’re alive / The devil says you can do what you like". En als hij dat zingt, dan is dat zo.

Zijn onvaste stem, vaker naast dan op de toon, is doorspekt van overtuigende gave. In Blackbird And The Fox wordt de doorleefde rokersstem ondersteund door Ani Difranco. Alsof er een zilveren randje wordt gelegd om ellende. Een van de vele momenten dat je helemaal opgaat in Dynamite Steps.

Motown

De muzikale omlijsting is precies wat je verwacht van een The Twilight Singers-album. Arrangementen met strijkers, melodieuze baspartijen – meestal vooraan in de mix – warme koortjes (met onder andere Mark Lanegan). Alles om een Motown-sfeer in de gruizige gitaarwereld te brengen.

Een plaat die bij elke luisterbeurt in intensiteit groeit. Dat The Twilight Singers daar bij niets nieuws onder de zon brengen doet er dan niet toe. 

Borstkast

Vanaf de traag opbouwende piano in Last Night In Town tot aan de fade-out van de titeltrack, grijpt deze plaat in je borstkas en vouwt zich om je hart. Af en toe iets harder, maar meestal losjes. 

Greg Dulli is de vleesgeworden zonde en uit het schemergebied van het vagevuur deelt hij deze zonde met ons. En dat met een overtuiging die je bijna doet geloven dat de zonde goed is.