Pendelend tussen Sittard en Utrecht schreef rocktrio Colossa nummers voor zijn debuutalbum Born To Make A Sound. Een groot deel van de opnames vonden echter plaats in Groningen, ver weg van de comfortzone van de rockers.

Deze Limburgers weten ook buiten de provinciegrenzen te gedijen, in ieder geval op muzikaal vlak. Colossa opereert in hetzelfde straatje als streekgenoten Viberider en The Mad Trist, die eveneens graag gehoorde bands zijn boven de grote rivieren.

Behalve support van zowel de lokale als de landelijke 3VOOR12-redacties, kan Colossa ook de goedkeuring wegdragen van 3FM. Toch zijn niet alle stonnerrocksongs op de debuutplaat even geschikt voor op de playlist van 3FM.

Het drietal gooit namelijk stevig de beuk erin en walst over alles heen wat op zijn pad komt. Soms rücksichtslos als Triggerfinger, dan weer met een open vizier en zoekend naar pakkende popliedjes in stijl van De Staat en Go Back To The Zoo.

Kaktus

Colossa dringt zich niet op als de zoveelste belofte, maar ontluikt als een langzaam bloeiende kaktus. Met een solide bandgeluid, een gelikte productie van Guido Aalbers en het vaak erg aangename stemgeluid van Remco Eijssen is het debuut van Colossa veelbelovend.

Snel, simpel en stijlvol lijkt het credo van de band, met uitstekende liedjes als Darling (I Want You), I’m Gonna Be There en Gotta Do It All The Way. Af en toe graaft Colossa dieper in het palet van emoties, zoals op Waiting en het titelnummer.

Tranentrekker

Het meest softe nummer op de plaat is Wake Up, een rockballad waarop Colossa zelfs een pak strijkers uit de kast trekt. De inclusie van de tranentrekker lijkt eerder een commerciële keuze dan een creatieve, in de hoop op een hit.

Wake Up lijkt op iets wat Di-Rect had kunnen maken, toen Tim Akkerman nog de frontman van die band was. Na het bluesachtige My Heart Is Pounding Like A Drum en het door Queens Of The Stone Age geïnspireerde When The Lights Go Down, sluit het album af met nog een rockballad; Ride The Wave.

Vluchtig

Born To Make A Sound is een vluchtige plaat, met twaalf compacte liedjes die gemiddeld net boven de drie minuten per stuk klokken. Sommige liedjes lijken onaf of incompleet, anderen zijn simpelweg te kort. Do You Justice bijvoorbeeld, waar na tweeënhalve minuut de volumeknop al naar beneden wordt gedraaid.

Maar, zoals men dat wel eens zegt; “Het gaat niet om de lengte, maar om wat je ermee doet.” Het voorspel is kort en er wordt niet geknuffeld achteraf, maar Colossa is zeer bedreven in de daad. En dat tweemaal op het traject Sittard-Utrecht.