In een tijd waarin snel succes het credo lijkt, heeft Amplifier geduld. Drie jaar werkte het trio aan Octopus. Zonder steun en, dus, bemoeienis van een platenlabel werd er geschreven, opgenomen, geschaafd en gejamd in de eigen studio.

Het eindresultaat mag er dan ook wezen. Een twee uur durend epos dat op haast magistrale wijze grijpt en gedurende de volle twee cd’s blijft boeien. The Octopus is een plaat die overstroomt van ambitie en ideeën.

En die deze waar maakt. Twee keer acht nummers, waarvan geen enkel tentakel geknipt mag worden. Het zijn de acht armen van de octopus die zich om je heen wikkelen en je dwingen om de hele plaat in een lange zit uit te luisteren.

Amplifier tilt hier de progrock op een hoger plan. Goed gedoseerde bombast, afgewisseld met elementen uit de indierock, grunge, metal en zelfs klassiek. Alles komt voorbij en alles valt op de juiste plaats.

Verrassingen

Om elke hoek volgen verrassingen, nieuwe geluiden. Je wordt van de progrock van Yes en King Crimson naar indierock van Radiohead geslingerd. Alsof Pink Floyd en Soundgarden samen in de studio van The Mars Volta zijn gaan zitten.

Het hele muzikale verhaal klopt. Van het pulserende intro The Runner tot aan de noisy prog-grunge in Forever And More waarmee de plaat wordt afgesloten. De Britten hebben alles wat ze zelf ooit hebben gehoord in deze cd weten terug te brengen tot een eigen en coherent geluid.

Verhaal

Een geluid dat over je heen walst met zware riffs, maar even later ook weer rust biedt met enkel piano. Een geluid dat een verhaal vertelt, en daarbij alle mogelijke klankkleuren waagt te gebruiken. En juist daardoor zakt het geen moment in.

Op de achtergrond van dit muzikale bombast speelt een verhaal rond de opbouw en val van een utopie. Een droom van het ideale rijk. Een verhaal dat haast symbool staat voor de totstandkoming van deze plaat.

Meesterwerk

Ontstaan uit een droom, hardwerken, tegen de stroom in en ondanks tegenslagen met een meesterwerk komen. Een meesterwerk dat mag gelden als het vlaggenschip van de independent muziekwereld.

Zonder inmenging van een label of A&R-manager zijn de heren geheel vrij aan het werk gegaan. Met als gevolg dat de juweel die vooralsnog voornamelijk op de site van de band zelf te bestellen is, maar dat mag geen barrière zijn.