Je zou denken dat James Blunt na twee albums met teksten vol zelfmedelijden inmiddels uitgehuild is. De zanger belooft liedjes die 'meer optimistisch' zijn en No Tears. Toch is ook Some Kind Of Trouble een beetje huilie huilie.

Het verhaal is bekend: James Blunt was soldaat, ging liedjes maken en kwam toen op de proppen met debuutalbum Back To Bedlam en de daarvan afkomstige wereldhit You’re Beautiful.

Blunt bleek meer van dat soort tranentrekkers in huis te hebben, dus ook opvolger All The Lost Souls werd ermee opgevuld.

Some Kind Of Trouble is deels van hetzelfde laken een pak. Blunts karakteristieke hoge stem en diverse ballads zijn wederom aanwezig, net als de gepolijste productie van Tom Rothrock (Foo Fighters, Athlete, Badly Drawn Boy). Voor enkele nummers wordt Linda Perry – tevens labelbaas in VS – voor de productie ingeschakeld.

Bob Marley

Eerste single Stay The Night is een zonnig, haast Jack Johnson-achtig liedje, hoewel ook de vergelijking met Train om de hoek ligt. Blunt schreef het liedje samen met Ryan Tedder van OneRepublic en Steve Robson (Louise, Jimmy Nail, Worlds Apart). Bob Marley krijgt eveneens credit, vanwege één zinnetje uit Is This Love in de bridge.

Met Dangerous laat Blunt horen ook aanstekelijke vlotte liedjes te kunnen schrijven. Onmiddellijk daarna moeten we er als hoopvolle luisteraar toch aan geloven; de eerste (power)ballad van het album. Toch weer dat eeuwige zelfmedelijden op Best Laid Plans.

Geraffineerd

So Far Gone is een prima upbeat popliedje met geraffineerd gebruik van piano en orkest. In het daarop volgende liedje zingt Blunt; 'No tears for me'. Vervolgens beklaagt hij zich over zijn sterstatus. 'In times like these I don’t really wanna be a superstar.'

Het moedeloze en ronduit saaie These Are The Words gaat vooraf aan weer een powerballad; het hoopvolle, maar – mede daardoor – toch niet vervelende Calling Out Your Name. Helaas keert Blunt terug in zeurmodus op Heart Of Gold.

Zelfkennis

I’ll Be Your Man is een leuk liedje in de geest van openingsnummer Stay The Night en het eerder genoemde Train. Blunt toont zelfkennis: 'Everything I try to say sounds like a worn-out cliché.' In slotnummer If Time Is All I Have komt dat tot uiting.

Met vier á vijf aardige radioliedjes is Some Kind Of Trouble alles behalve een meesterwerk. En zelfs al ben je verzot op die kleffe ballads van James Blunt; niet één hier is zo sterk als die op Back To Bedlam. Weer een cd met fletse Sky Radio-pop.

5/10