Met het zoals altijd rijkelijk bizar getitelde Darkly, Darkly, Venus Aversa voegt horrormetalact Cradle Of Filth een overdadig gedecoreerd en goed doordacht hoofdstuk toe aan zijn ziekelijk decadente oeuvre.

In de harde muzikale regionen hebben slechts weinig bands zich zo kunnen verheugen in de warme belangstelling van de media als Cradle Of Filth.

Niet geheel toevallig natuurlijk, want de expliciete teksten en met name afbeeldingen van de band zijn ook duidelijk bedoeld om hun doorgaans preutse Angelsaksische omgeving te shockeren.

Het heeft de groep binnen bepaalde kringen een slechte reputatie opgeleverd als zou ze bestaan uit onwaarachtige poseurs met slechts een zijdelingse interesse in het maken van echte muziek.

Waanzin

Ten onrechte, want in de loop van haar carrière heeft de Engelse band heel consequent een eigen concept uitgewerkt, waarin gotische verhalen van lust, waanzin en geweld gepaard gaan met rijk geornamenteerde metal.

Ook het nieuwe album borduurt voort op deze formule en doet dat meer dan verdienstelijk. Zoals gebruikelijk ligt ook aan deze plaat een duister romantisch verhaal ten grondslag, ditmaal handelend over de wellustige demon Lilith die naar verluidt de eerste vrouw van Adam was.

Monsterlijk

De muzikale uitwerking van dit gegeven is over het geheel genomen van prima kwaliteit en draagt ook het kenmerkende stempel van de band. Het enige probleem is wellicht dat de groep niet veel nieuwe wegen inslaat en zich grotendeels tevreden stelt met het teren op het verleden.

Voor zover de bende iets van zijn reeds in de loop van de jaren negentig gebaande pad afwijkt, lijkt dat gedaan in een poging de muziek toegankelijker te maken, met wisselende resultaten.

Sister Of Mercy

The Persecution Song kent een interessante opbouw, maar Forgive Me Father (I Have Sinned) herinnert dermate aan The Sisters Of Mercy dat je jezelf even afvraagt of het een cover is.

Neemt niet weg dat we hier zonder twijfel met een bevredigend nieuw werkstukje van de Engelse smeerlappen te maken hebben.

Misschien dat de geïnspireerde hoogten van klassieke platen als Dusk And Her Embrace en Cruelty And The Beast niet gehaald worden, maar een waardige bijdrage aan het monsterlijke Cradle Of Filth-sprookje is het zonder meer.

8/10