Na acht jaar stilte aan het Star One-front komt Arjen ‘Ayreon’ Lucassen met een tweede album op de proppen. Het is het wachten dubbel en dwars waard geweest.

Met hetzelfde geweldige team van zangers en muzikanten als de vorige keer verrijkt Lucassen de progressieve metal wederom met een ijzersterke schijf, die ditmaal opvallend hard en donker van toon is.

Het zal voor degenen die met de Ayreon albums vertrouwd zijn niet bepaald als een verrassing komen dat ook dit album inspiratie put uit hoogtechnologische toekomstvisies, zij het dat deze plaat in tegenstelling tot de platen van dat soloproject geen doorlopende verhaallijn van de hand van Lucassen kent.

Net als bij het Star One debuutalbum Space Metal is de tekst van elk nummer geïnspireerd op een bepaalde film of tv-serie die indruk op de liedschrijver heeft achtergelaten.

Dat maakt de consistentie van het album er echter niet minder op, want de hele plaat ademt dezelfde sfeer. Daar draagt de in vergelijking met het vorige album constante bezetting van instrumentalisten en bovenal zangers, allemaal bekenden binnen het melodieuze metalgenre, natuurlijk ook het nodige aan bij.

Donkerheid

Het zal vanwege de afkomst van die muzikale medewerkers niet verwonderen dat dit album harder uitvalt dan de meeste Ayreon schijven, die immers ook veel invloeden uit de progressieve rock kennen, het zwaardere Flight Of The Migrator wellicht uitgezonderd.

Deze nieuwe plaat onderscheidt zich echter duidelijk van die laatste in de consequente donkerheid van het materiaal. De korte intro Down The Rabbit Hole doet misschien nog even anders vermoeden, maar van het daaropvolgende Digital Rain tot It All Ends Here ademt het album een niet aflatend sombere sfeer.

Gruizig

De composities worden gedragen door gruizige gitaarpartijen en de toetsen hebben vooral een kleurende functie. Naast het stevige gitaarwerk wordt deze plaat voornamelijk tot grote hoogten gestuwd door de memorabele liedmelodieën en de prachtige vocalen.

Deze variëren van het gebrul van Dan Swanö tot de zuivere zang van Damian Wilson en van de geweldige stem van Floor Jansen tot de bijzonder krachtige strot van Russell Allen (of Sir Russell Allen zoals hij ook in de context van dit project wordt aangeduid om zijn enorme statuur in het hedendaagse metallandschap te benadrukken).

Het zorgt ervoor dat dit album een verplichte aanschaf is voor alle fanaten van melodieuze metal.

9/10