Zangeres Taylor Swift verwierf wereldwijde faam, nadat ze gedurende haar dankwoord tijdens de MTV Video Music Awards 2009 werd geïnterrumpeerd door Kanye West. Op haar nieuwe album Speak Now staat een liedje “voor iemand die ik vergeef voor wat hij tegen de wereld verkondigde”.

Dat liedje heet Innocent en werd voor het eerst vertolkt door Swift tijdens de MTV Video Music Awards van dit jaar. Swift zingt hierin dat West zijn onschuld nog niet verloren is, maar stelt anderzijds dat de rapper nog niet volwassen is.

De teksten van de slechts 20-jarige, blonde countryzangeres liegen er niet om. Bovendien is Swift de eerste countryster sinds Shania Twain die het ook goed doet in de hitlijsten buiten de VS. Lady Antebellum is voorlopig haar enige directe concurrentie, internationaal gezien.

In haar thuisland werden haar eerste twee albums – Taylor Swift (2006) en Fearless (2008) – beiden multi-platina. Net als bij die voorgangers zit opnieuw producer Nathan Chapman achter de knoppen.

Oerdegelijk

Dat blijkt een combinatie te zijn die werkt; de boterzachte stem van Swift – inclusief die typische countrysnik – en de mierzoete, oerdegelijke productie van Chapman. Toch is de productie-ervaring van Chapman grotendeels beperkt tot de drie albums van Swift.

Nu is er niks mis met een oerdegelijke productie, maar in het geval van Swift klinken veel liedjes karakterloos en ongeïnspireerd. Ondanks de soms diepgaande of rake teksten van de zangeres. Zelfs Shania klonk spannender op haar van emoties gestripte pophits.

Prima

Anderzijds is Swift een steengoede songwriter, zeker binnen het genre. Liedjes als het folky Mean, liefdesdrama Dear John, rocker Haunted en het stoere popnummer Sparks Fly zijn hier prima voorbeelden van.

Andere liedjes – die in essentie goed in elkaar zitten en potentiële wereldhits zijn – worden jammerlijk verpest door de smetteloze productiestijl van Chapman. Noemenswaardige voorbeelden hiervan zijn The Story Of Us, Speak Now en de single Mine.

Volksstammen

Gelukkig voor Taylor Swift zijn er complete volksstammen die massaal haar nieuwe plaatje kopen, omdat gelikte countrypop nog immer populair is. Nummers als Back To December en Never Grow Up zouden echter beter tot hun recht komen in een meer bescheiden productie.

Swift is al drie albums bezig een feilloze crossover neer te zetten tussen pop en country. Helaas is voorspelbaarheid troef op haar derde langspeler. Om in de geest van Kanye West te eindigen: dit is een goed album, maar het album van Beyoncé is beter.

6/10