Vergeet nuance. Vergeet subtiliteit. Vergeet goede smaak. Ook het tweede album van Malle Pietje en de Bimbo’s is gewoon een verzameling veertien keer punk en hardrock spugen met rommeltrommels, powerakkoorden en teksten over drugs, drank en sex.

Vergeet dus ook het gerucht dat Malle Pietje en de Bimbo’s met een volwassener geluid zou komen. Hoewel de band zeker gegroeid is, is volwassenheid ver te zoeken.

De groei zit hem dan ook meer in de omvang van de band, die na toevoeging van een tweede gitarist als kwartet door het leven gaat. Dit geeft de band een breder geluid, met name met pakkende rock-riffs.

Openingstrack Alcohol And Drugs laat er geen gras overgroeien. De dames en heren leven op verdovende middelen, zij het uit de fles of in chemische vorm.

Poëtisch

Opvolger Paardenrock beschrijft op de zeer poëtische wijze die Malle Pietje En De Bimbo’s eigen is de metaforische vrijheid van wilde paarden die zich niet laten temperen. Zoals de band, die ook tegen de stroom in blijft rammelen.

Grootse symboliek met grootse teksten die het hele album dragen. Zo vinden we in Parenthood het vrouwelijk antwoord op Het Werd Zomer van Rob de Nijs.

“Then we heard a jazzy tune/And you cried to the moon/’Cause I teached you how to fuck.” Plastischer kunnen we het haast niet krijgen, om te vervolgen met “We could have a lot of fun/But let’s be honest/you are a little young/We could have a lot of fun/But you could be my son”.

En dan zijn we waar we zijn moeten. De natte jongensdroom bezongen door de ogen van de 'oudere' vrouw.

Stadionrock

Ruim drie kwartier serveert Malle Pietje En De Bimbo’s deze en vergelijkbare thematiek in niet mis te verstane woorden. Geen blad wordt voor de mond genomen, geen zinnetjes over kleren die verspreid liggen door de kamer die van een ieder zouden kunnen zijn.

Gewoon directe nummers over slechte seks of werken om te zuipen. En dit alles in jas van stadionrock en vieze punk aan elkaar geweven met draadjes elektronica.

Zo lijkt de eerste single van deze plaat – Stof In De Wind – hun versie van Aerosmith samen met RUN DMC, waarin Vjeze Fur voor de hip hop iconen mag spelen. Volgens de band zelf ook precies de plaats waar ze thuis horen, naast de grote stadionacts op aarde. Een grap vast, maar wel een die bij het viertal past.

6/10